مهرداد اوستا

 

همه شب دارم دلکی پرخون ،شبکی مست از می نابم کن

به یکی عشوه ، به یکی افسون ، مه من مستم کن وخوابم کن

همه سوزم کن ، همه دردم کن ،همه دورم کن ،همه گردم کن

همه خارم کن ،همه وردم کن ، همه اشکم کن ، همه آبم کن

تو اگر مهری ،تواگر ماهی ،تو اگر اشکی ، تواگر آهی

همه دلبندی ،همه دل خواهی ،بعتابم گیر وجوابم کن

گلکت خندان ،لبکت زیبا ،سخنت شیرین، دلکت شیدا

من اگر فرزانه ،اگر رسوا ،تو همان دیوانه خطابم کن

نه تو شمع محفل من بودی ،نه زهستی حاصل من بودی

نه تو پیوند دل من بودی ، به فسونی مست وخرابم کن

لبکت بوسم ،دهنت نازم ،شکرت نوشم ،سخنت نازم

سر زلف پرشکنت نازم ،همه چینم کن ،همه تابم کن

تو اسیر و در به درم کردی ،تو به رسوایی سمرم کردی

به فسونی بی خبرم کردی ،به فریبی موج سرابم کن